Oosterbeek, december 2008
Beste vrienden,
Bart Drost heeft mij een tijdje geleden uitgenodigd om deel te nemen aan de expositieserie ‘De Kluis | Deep Inside’. De kluis in het CBKN is een mooie uitdagende ruimte: geen daglicht, vreemde gang om de binnenruimte en veel geschiedenis. Bart is benieuwd wat ik daar zou maken als ik geen opdracht krijg.
Vreemd, want zelfs geen opdracht is een opdracht. Een opdracht bestaat uit randvoorwaarden/verwachtingen, wensen en realiteit. Geen opdracht zou impliceren dat 1 of meerdere van deze punten niet aanwezig zijn of tegengesteld. Geen opdracht komt bij mij niet voor. In onze gesprekken lijkt hij mijn diepste psyche te willen ontrafelen. Tja, dat geeft te denken.
Zelf schreef hij in zijn conceptplan: ..."Rode draad binnen het geheel is de focus op het diepste binnenste, het meest verborgene, intieme ontboezemingen als bron van het te realiseren kunstwerk. De projectruimte wordt een plek waar geïnteresseerden een blik kunnen werpen op de verbeelding van de binnenwereld van de kunstenaar."
Ook over de aanhef van deze brief is heen en weer gemaild. "Is iedereen jouw vriend?": vroeg Bart. Daarop reageerde ik met: "Alleen aan vrienden laat je je diepste binnenste zien...sterker nog eigenlijk alleen aan je beste vrienden."
Binnen de kaders van zijn concept: Kruis, Hart, Tabernakel, kwam ik met een titel voor mijn expositie die een uitgangspunt vormde voor nieuwe inzichten: hersenspinsels & gedachtegangen.
In de kluis laat ik een fractie zien van mijn beeldenrijk. Vluchtige beeldende gedachten. Geen gekleide beelden; die ontstaan vooral in mijn handen. Nee, het zijn vooral de archetypes in mijn hoofd. Wellicht openbaringen die de kluis beter niet moeten verlaten.
Dit keer dus geen omgevingsgebonden werk, maar een persoonlijk verslag.
Met hartelijke groet,
Erik Buijs
